به گزارش شهرآرانیوز، خواندن تاریخ و مطالعه برای نسل جوان، به مسئلهای دشوار بدل شده است و این اتفاق حاصل محتواهای کوتاه و بستهبندی شده فضای مجازی است که نوجوانان و جوانانی که باید برای ساختن آینده خود و کشورشان صاحب تفکری مستقل باشند را در چاهی عمیق گرفتار کرده است.
این دغدغه سالهاست گریبانگیر فعالان فرهنگی و سیاسی شده است و هر یک از آنها به شکلی در پی اصلاح این رویداد تلخ هستند؛ به عنوان مثال اخیراً فعالان فرهنگی در فضای مجازی با انتشار محتواهایی که حالا خوراک روزانه نوجوانان شدهاند، تلاش میکنند آنها را به مطالعات عمیق و اصولی ترغیب کنند و برخی دیگر نیز با طراحی زمینههای مختلف برای روشن کردن جرقهای در ذهن مخاطب نسل جدید، به دغدغه خود جامه عمل پوشاندهاند. یکی از این فعالان و دغدغهمندان فرهنگی، جواد رحیمزاده است که سالها برای حرکت نسل جوان به سمت مطالعه و تحقیق، قدم برمیدارد. او در همین راستا اخیرا نمایشی به نام «پرونده ۲۰۲۶» را طراحی و کارگردانی کرده است.
رحیمزاده درباره این نمایش در گفتوگو با خبرنگار شهرآرانیوز اظهار کرد: تا امروز درمجموع ۲۰ اجرا برای مخاطب نوجوان و دانشآموزان دوره متوسطه دوم روی صحنه رفته است.
وی در ادامه تشریح کرد: موضوع این نمایش حمایت از زنان و بیعدالتیهایی است که در جهان نسبت به آنها صورت میگیرد؛ موضوعی که نیاز است نوجوانان و جوانان آن را از این سن بشنوند و درمورد آن فکر کنند.
این کارگردان تئاتر نوجوان درخصوص حمایت و همراهی آموزش و پرورش برای اجرا و دعوت مخاطبان افزود: مسئولیت این پروژه برعهده آموزش و پرورش بود که درنهایت مخاطب این نمایش را با همراهی معاونت امور تربیتی، اجتماعی و همچنین بخش آسیبهای اجتماعی، به تماشا دعوت کرد.
رحیمپور درباره اهمیت طراحی این دست از نمایشها و فعالیتهای هنری با هدف آگاهیبخشی به نسل جوان بیان کرد: من سالها در آموزشگاهها و مدارس با نوجوانان بسیاری مواجه شدم و از این طریق فهمیدم آگاهیبخشی به این نسل اهمیت بسیاری دارد چراکه نوجوانان و جوانان دهه ۸۰ و ۹۰ یا اطلاعاتی درباره مسائل پیرامونشان ندارند یا دانستههایشان ناقص است؛ از این جهت ضروری است که با راهکارهایی خلاقانه اطلاعات آنها را تکمیل کنیم.
وی در ادامه با بیان اینکه تیم این نمایش با طراحی مناسب برای نوجوانان و جوانان، تمامی جوانب را درنظر گرفته و رعایت کردهاند، گفت: ما در این نمایش با توجه به تحقیقاتی که انجام دادیم، موفق به نگارش نمایشنامههای متناسب و موفق و همچنین رعایت عوامل مهمی نظیر دکور، طراحی لباس و انتخاب بازیگران، توانستیم نمایشی تأثیرگذار را روی صحنه ببریم. یکی از عللی که برایمان در این اثر نمایشی اهمیت داشت، روایت داستانی برای مخاطبان بود. ما تلاشمان را کردیم که از انتقال مستقیم و بیواسطه مفاهیم دوری کنیم.
این کارگردان درنهایت خاطرنشان کرد: هدف نهایی ما از این اجرا، روشن کردن جرقهای در ذهن مخاطبان بود که پس از خروج از سالن درباره مسائل اطرافش کمی عمیقتر بیندیشد؛ هدفی که گمان میکنم در دستیابی به آن موفق بودیم.